Radośnik u Mlykoscyków

Trza boło cera Mlykoscykow do krztu świyntego poniyś, bo cas juz letni boł a zojgling na tyn świat prziszoł jesce na podzim. Farorz juz, jak we świynta ze kolyndom boł, to fest sie wnerwioł i Mlykoscycka straszoł piekłym i inkszymi niybios karami. Musa tu na usprawiedliwiynie Mlykoscycki pedzieć, co niy tak sie rzec miała coby łona ważności krztu niy rozumiała, ale niy mogła sie namyśleć i zdecyduwać jaki kołoc mo być upiecony, wiela go mo być bloch, bo to przeca dlo piyrszy cery po trzech chopcach. Tym tumacyniym juz do imyntu farorza rozsierdzioła.Pedzioł ji, co niy kołoc jest tu ważny ino grzychu piyrworodnego łobmycie z duszycki pogańskigo dziecka. Niy wyrozumieli tego Mlykoscyki, bo to łoni som pogany jakeś? A bez kołoca jakoz to bydzie - myślała sie w cichości swoigo rozumiynio świata Mlykoscycka. A dyc łobgodajom jom po cołkym Szarleju i Piekarach i sknyrom przejętom łobsądzom. Zaś Mlykoscyk bez szweinszlachtyn ani ło krzcinach słyszeć niy chcioł.

Tak po prowdzie, to te krzciny opoźnione boły skuli świnie. Kupioł jom na targu jesce przed tym niym mu Baba śległa i cera urodzioła i miała sie dobrze zichtuwać. Znacy sie, ta świnia a niy cera. Handlyrz ze będzińskigo targu łobiecuwoł, że za poł roku bydzie jom szło juz zaszlachtuwać. Kaz tam!? Zrić niy chciała, ino kwicała we chlywiku i somsiadom spać przeszkodzała. Juz ji maściyli jak ino szło. Macoł jom Mlykoscyk dwa razy do dnia, ale spyrki niy przibywało. No i tak zetrwało az do lata a to zaś pora na świniobicie niystosowno, dobrze ło tym przeca kożdy katolik wiy. Wy tyz? Pra? Boł juz cyrwiec i chnet by żniwuwać trzeba. Dnia jednego wypoloł ze chlywika Heinel - znacy sie Mlykoscyk, tak mu boło - i pognoł na fara te krzciny łobgodać. Wszystko z farorzym poukłodoł i wzion sie za świniobicie a jego staro za piecynie kołocow. Boło tych kołocow az śtyry zorty; z posypkom, z makym, ze syrym i jesce binsztichu trzi blachy. Zaciyr co we siyni od wielkanocy stoł juz sie w dobry sznaps przemiynioł bez trzi księżycowe noce wiosynne. Teroz juz lagruwoł za śrankym. Waronki boły ku krzcinom jak nojlepsze. Nastoł dziyń pański, we wtory to grzych piyrworodny mioł być u dziecka zmyty - jak to farorz łobiecuwali.

Tragykisn boł fajnisty, wyszyty we kwiotki roztomaite. Boł rożowy. Dziołchom tako farba boła przinależniynto. Chopcow sie krzcioło we takich himlblau abo we jasnoświetlikowym fercyrongu. Na tragykisn sie noleżała fajnisto kapa ze biołego jedbawiu ze rożowym serduszkym i łobrombiono szpickami. Jesce to wszystko musiało być postrojone gałązkami merty i malutkymi prowdziwymi rożyckami. Tak boło, jak godom! Do kościoła boł najety fedruwany landauer ze porom cornych bachamatow. Mieli te Mlykoscyki wycucie szpanu i parady, jak u jakich grofow na Nojdeku. Na jejich plac juz landauer zajechoł, bajtle juz na łobkryńcie nań cekali, coby sie ze zadku hangnąć i z ty parady coś uscknąć.

Dziecko - znacy sie Helynka, bo tak jom krzcić zamiaruwali - juz cołko we zogowkach paradnych polegiwała. Familijo sie sztiftuwała do kościoła barzi jak do ślubu druhny. Mlykoscyk mioł łoko na nojważniejsze sprawy; znacy sie na flachy sznapsu za śrankym, na wuszty i wędzonki we szpajzyśranku i na malcbiyr co w siyni za forchangym boł skludzony. We paradny izbie, na tyz paradny wyjazd cekała Helynka i bardzo ji sie te cekanie dużoło. Mlykoscyk znerwuwany kurzoł cygaryta za cygarytom i łazioł choby mu nasypali. Nogle coś pocuł! Zajechało choby jakymś starym kustym! Coz by to mogło być? Wrazuwoł tyn swoj cerwony kichol kaj sie jyno dało. Przi tym sznupaniu wyglondoł choćby pies łod feśtra. A że wonioc mioł wprawiony, to chnet znod przicyna niyświyrzego luftu, wtory juz cołko siyń i inksze izby posmrodzioł. Przicynom boła Helynka, ta mało poganka co cekała na łobmycie grzychu piyrworodnego.

Jak krzestno,wtorom boła Hyjdla łod Sośniokow, łodwiązała tragykisn, to na cołko izba buchła tako mara, że chopa by mogło łobalić!Coz teroz robić? Pieluchy poszły w ruch. Zojglinga łodłożyli na bok na kapa sjynto z wiyrchu. Juz nałożyli cystych pieluch - kej prziszoł drugi szub. Tragykisn boł spaskudzony do imyntu! Juz niy nadowoł sie na ta parada. Hyjdla w nerwowym podniecyniu chciała ta cołko materyjo ściepnąć, ale bez nerwowe wykwiylanie spaskudzioła sie swoje kwiotkuwane szaty i tyz niykcący nakropioła Heinelowi na foryngla. Heinel w tym momyncie łodskocoł cośkolwiek nerwowo i prasknoł dupom we śrank, ze wtorego śleciała mu na łeb bania z wińskym, wtore sie tam geruwało. Urwany ze banie gerglas wlecioł Mlykoscycce za aussznit a słabo zablinduwany świyckom frop sie łodetkoł i cołke wińsko wyloło sie na tragykisn, wtory momyntalnie zmiynioł swoja farba ze rożowego na taki mni wiyncy poziomkowo-kafe-braun i doprowdy niy nadowoł sie juz do ty krzcielny parady!

Co sie potym robioło u Mlykoscykow to ani jo by niy poradzioł łopisać. Trza by tu piora takigo tęgigo jak Pana Siynkewiczowe, bo scyneria boła zaiste batalistyczno. Powiym ino, co krzciny boły dopiyro za tydziyń a stwardniały kołoc to jedli we cołkym familoku trzi tydnie wszystke dziecyska! Wyroby ze szweinszlachtn tyz niy wszystke nadowały sie do maszkycynio. Jedyne co szwanku niy poniosło, to boły dobrze skludzone flachy z bimbrym.

Dzisioj Helynka jest juz Omom i te kwile grozy łosprawio swojym wnukom. Myśla sie, że Helynka boła tupluwanie łochrzcono. Roz tym co ze śranku śleciało a drugi roz to wodom świynconom bez Farorza.