Tragiczny finał braku elektrykorza na weselu.

Zdarzoło się to roz na weselu we... niy, tego niy powiym, bo bołaby z tego łostuda - gront, że się zdarzoło, a jak do tego doszło - to przecytejcie się.

Fyjta weselno się paradzioła jak trza, wiecor już nastoł to we izbie weselny zrobiyli światło i bawiyli się na całego. Łodbywały się tańce, krotochwile wesołe, starosty się prześciguwali we łosprawianiu wicow, niy przepominając ło swoi nojważniejszy robocie coby gościom gymby niy wyschły bez gorzołecki. Druhny łosprawiały ło Helynce - znacy się mody pani i kwoloły jom nadzwycajnie, ale w ty kwolbie boło ino połowa prowdy, bo tak trza boło godać, reszta zaś boła co nojwyży pobożnym życzyniym wyrozanym na dalsze jeji lata. Niy przeciepuwali ji tam, że we kawalerach przebiyrała jak we ulęgałkach, niy bez tego coby ich dokumyntnie niy posmakuwała. Co się pomaszkycioła, to boło jeji. Teroz przed niom statecne życie niywiasty zamężny. A doświadczynie życiowe zawsze się przido. Przidało się i Helynce. Drużbowie zaś kwolyli Jacyntego –znacy – modego Pana. Co mu tam dobra dopisuwali niy byda tu roztrząsoł, ale tyz połowa boła rainom prowdom. Żodyn mu tam niy wypominoł, że dopiyro niydownym casym Matula a może barzi drużbowie uświadomiyli mu jak to tam w życiu jest z Babom i jak to się dzieje, że potym dziecka na świat przichodzom. Łon som się tym niybardzo interesuwoł, bo padoł zawsze, że jak do żyniacki przidzie, to się tam dowiy co i jak. Faktym jest, że zdążoł krotko przed ślubym się dowiedzieć. Żodny praktyki w tym niy mioł, bo i po co. Boł synkym statecnym, mioł fach bednorski i na chlyb zawsze zarobić poradzioł.

Przi weselnym stole modzi siedzieli na pojszczotku na szpecjalnie wyrychtuwanych stołkach wypolstruwanych biołymi serwetami i wionkami mirty oplecionymi. Modzi culi się na tyn jedyn nojfajniejszy dziyn w życiu choby jakeś grofy. Wszyjscy jym usługiwali. Kożdy drużba prosioł Modo Pani do tańca a kożdo druchna Modego Pana. Boło lustig. Az tu naroz szczeloło coś i światło zgasło.

Może się tam jakiś zicherong przepoloł? A skuli cego? Wtoz to wiy? Fakt, że światła dugo niy boło. Zacło się wołanie: Jest tam wtory elektrykorz? Kaj jest śrancek ze zicherongami? Mo wtoś frajny zicherong Fakt  faktym, jak się cowiek wybiyro na wesele, to wkłodo cysty ancug, koszula, nowe lakerki, nowe szaty, pod parza biere gyszynk i kwiotki, nec na jedzynie, wtorego niy do rady zjeść na fyjcie i to wszystko. Żodyn do kabze niy biere zicheronga. A tu tako biyda. Zejszło tak prawie godzina niż łod somsiadow wtoś zawołoł synka, wtory we elektrowni praktykuwoł. Trza go boło łobudzić, bo mioł na noc i łodespuwoł zolyty we inkszy wsi. Goście we tym casie siedzieli po ćmoku, bo świycki tyz we solu niy boło. No ale wszystko się w życiu końcy, to i ćma się skońcoła za mało godzinka. Jak zaś blyskło światło, to ludziom się gymby łośmioły. Zatracony kajś w tańcu Modypon przisiod się do swoi wybranki i prawi ji na ucho:
- Wejrzi się Helynko, jakby my wiedzieli, że bez godzina światła niy bydzie, to może by my się tak coś już poboćkali abo i co wiyncy.
A tu zaś Helynka wejrzała ze strachym w łocach na Jacyntego i pado:
- A toś niy boł Ty?
I doprowdy powiym Wom, że to niy boł Jacynty. A wto to boł? Tego ani Helynka niy boła pewno.

Bez to morał z ty opowiastki jest taki, że dobrze zadbać coby na weselu boł zawsze jakiś elektrykorz. Pamiyntejcie się to!